Pomysł założenia Koła pojawiał się kilkukrotnie. Ostatecznie w grudniu 2008 roku rozpoczęłyśmy działania, które w styczniu 2009 roku zaowocowały powstaniem tej studenckiej organizacji. W lutym na pierwszym spotkaniu pojawiło się wiele osób i do dnia dzisiejszego część z nich działa nadal. Część odeszła, a na ich miejsce przyszły nowe osoby. W maju troje członków uczestniczyło w międzynarodowych warsztatach dotyczących różnorodności kulturowej, stereotypów i uprzedzeń. W czerwcu pomagaliśmy przy organizacji Dnia Dziecka pod Pałacem Kultury w Warszawie. W czasie wakacji jedna z naszych członkiń pracowała jako wolontariuszka podczas festiwalu w Rumunii.

Kamila i Aga, czyli zarząd i serce

Koła Naukowego Edukacji Międzykulturowej

Studentki glottodydaktyki na APSie bywające na nim częściej lub rzadziej już piąty rok. W zeszłym roku akademickim wpadły na pomysł założenia Koła Naukowego Edukacji Międzykulturowej.

W maju nasza nauczycielka i opiekunka Koła zaproponowała nam napisanie projektu na konkurs grantowy ogłoszony przez Ministerstwo Spraw Zagranicznych. Oczywiście zgodziłyśmy się, bo fakt, że termin składania wniosków przypada w środku sesji wydał nam się mało istotny ;-)), poza tym żadna z nas nie spodziewała się, że pisanie projektu równa się niespanie przez tydzień.

Koniec końców jesteśmy usatysfakcjonowane wynikiem naszych prac, a o braku snu dawno zapomniałyśmy (w końcu półtorej godziny na odespanie w samolocie z Warszawy do Bukaresztu to całkiem dużo). Jesteśmy też bardzo wdzięczne osobom, które nam w tych bezsennych nocach towarzyszyły i bez których pewnie nie dałybyśmy rady.

Aga ? zapalona podróżniczka, nie ma miejsca, gdzie jej nie było (no może poza Biegunem Północnym), choć pewnie niedługo się to zmieni. Zawodowo - ciocia Aga, jak mówią do niej jej przedszkolaki, które uczy angielskiego.

Kamila ? chciałaby się rozdwoić, aby być wszędzie. Obecnie trudno jej wrócić do rzeczywistości po dwumiesięcznym pobycie w Rumunii. Zawodowo propaguje ideę międzykulturowści wśród najmłodszych prowadząc swoje autorskie warsztaty ?Bajki świata?.

Korzystając z przywilejów aministratora chcę zaznaczyć, że obie Panie są niesamowitym i pięknym przykładem inteligentnych, aktywnych i wrażliwych młodych ludzi - studentów. Mając przyjemność współpracować z nimi mogę stwierdzić to z całą stanowczością i jednocześnie wyrazić nadzieję, że w ich ślady pójdą inni studenci APS, którzy jeszcze nie zaangażowali się w działalność społeczną w naszej Uczelni lub poza nią.

Zachęcam wszystkich do zasilenia szeregów działających na APSie organizacji studenckich, a tych co już działają do wzajemnej współpracy - im jest nas więcej, tym większe mamy możliwości.

A.N-W